Donderdag en vrijdag werd er gewerkt aan het dichten van het dak. Dat betekent veel hameren want allerlei latten waren afgevoerd met het asbest en moesten weer teruggetimmerd. Of vervangen. Er was een grote ploeg want het dak dicht dat moet snel.
Zo kaal was het huis nog nooit en zal het decennia niet meer zijn. Weidse uitzichten vanaf de zolder. Omdat de zon zo mooi scheen begon je te verlangen dat het zo kon blijven, met ramen die ook open kunnen voor een zonnedak. De aanbouw hoefde helemaal niet onder zeil en staat er dagenlang open en bloot bij.
Het hout is goed, zeggen de kenners. Maar er hebben toch duizenden beestjes van het huis gegeten in de loop der eeuwen. Volgende week wordt er een lading vergif uitgestrooid over iedereen die er nog in zit te boren of te knabbelen. Het is maar beter dat wij dat niet zelf meemaken.
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten