Hielden, eigenlijk, want ze zijn verwijderd, wegens vergaan metselwerk en verbrokkelde baksteen. Omdat het dak steunt op het gebint dat steunt op z'n poeren gaat dat niet zonder meer. Stempelen!
Zo hangt temidden van steunende stempels een zwevend gebint, wachtend op z'n nieuwe poeren. Van mooie donkere baksteen.
De poeren die het een eeuw of twee hebben volgehouden met z'n vieren moeten, naast de nieuwe stenen voor hun opvolgers, in de aanhanger, op weg naar de roemloze stort. Net zo gemakkelijk. Het leven is meedogenloos.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten